Klasa IV Techniki rysunkowe

Temat: Techniki rysunkowe
Cele lekcji:
Na dzisiejszej lekcji dowiem się:
jakimi narzędziami można rysować
na jakich podłożach tworzone są prace rysunkowe

By Leonardo da Vinci - Web Gallery of Art: Obraz Informacje o dziele sztuki, Domena publiczna, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=1466067

Na dzisiejszej lekcji przyjrzymy się wnikliwie najprostszym dostępnym narzędziom i technikom rysunkowym, dzięki którym za niewielkie pieniądze można zacząć swoją przygodę z rysunkiem. To nieprawda, że aby osiągać wspaniałe rezultaty, potrzebujecie pół tysiąca kredek o różnych kolorach. Bardziej właściwe będzie opanowanie najpierw podstawowych materiałów, które pozwolą Wam przyswoić fundamenty wiedzy artysty, czyli wartości, skalę szarości i właściwy kontrast w rysunku.

Narzędziem rysunkowym może być wszystko co pozostawia ślad na powierzchni.

Do najbardziej popularnych należą: ołówek, węgiel, tusz rozprowadzany przy pomocy pędzla lub patyka, sangwina, mazak, pastel, kredka, piórko, gumka, kreda a nawet palec.

Techniki rysunkowe biorą często nazwy od narzędzi, którymi są wykonywane. Czyli będą to odpowiednio: ołówek, węgiel, tusz lawowany, rysunek pędzlem, rysunek patykiem itd.

Ołówek

Rodzaj techniki:

rysunkowa

Opis:

Rysik jest mieszaniną grafitu i kaolinu (skały osadowej, “tłustej” w dotyku i kolorze od białego do brunatnego)

Plusy:

Jedno z najbardziej podstawowych i uniwersalnych narzędzi. Świetne, aby od niego rozpocząć naukę rysunku.

Minusy:

Należy uważać, by nie rozmazać pracy, którą utrwalić można fiksatywą/ lakierem do włosów

Techniki pracy:

Dzięki odpowiednim proporcjom uzyskuje się różne twardości ołówków – w skali mamy około 24 twardości, jednakże producenci oferują różną ich gamę. Ołówki z symbolem H są ołówkami twardymi. Im wyższa cyfra przed literą H, tym twardszy ołówek. Twarde ołówki pozostawiają jasny, srebrzystoszary ślad.

Z drugiej strony mamy ołówki B miękkie i tłuste, dają ciemną niemal czarną linię. Pomiędzy tymi dwiema skalami są jeszcze ołówki z symbolami HB oraz F o umiarkowanej twardości i czerni. Należy tak rysować, by mieszać ze sobą poszczególne twardości, tworząc wiele odcieni przejść tonalnych.

Medium:

Kredki

Rodzaj techniki:

rysunkowa

Opis:

wg słownika kredka to kolorowy grafit w drewnianej lub plastikowej oprawce, służący do rysowania i pisania. Kredkami rysuje się jednokolorowe linie. Używa się ich także do pokrywania dużych powierzchni przez stawianie wielu śladów obok siebie.

Plusy:

Polecam zaopatrzyć się w kredki przynajmniej ze średniej półki – przyjemniej się nimi pracuje, kolory łatwiej się łączą i przenikają. Kredki ołówkowe nie mają oznaczeń twardości. W zależności jednak od producenta, jego receptury i zastosowanego składu, różnią się między sobą. Jedne są bardziej oleiste, inne twarde. Niektóre zdecydowanie bardziej napigmentowane, inne lepiej się blendują, czyli łączą ze sobą na kartce.

Można uzyskiwać różne efekty: od prac wysoko realistycznych z zakolorowanymi wszystkimi porami kartki po prace o bardziej fantazyjnej, oryginalnej kresce.

Minusy:

Mogą powodować kontuzje nadgarstka – używając kredek kładziemy na nie dość duży nacisk
Trudniej niż mediami malarskimi uzyskać kolor, którego nie posiadamy w palecie.

Techniki pracy:

Kredki mają wszechstronne zastosowanie i nadają się nie tylko do technik stricte rysunkowych. Istnieje również malarstwo kredkami, w którym przy pomocy różnego ich rodzaju można tworzyć nie tylko szkice i rysunki, ale również dzieła o bardzo malarskim charakterze. Wszystko zależy od sposobu, w jaki zdecydujemy się kredki nakładać i jakiego ich rodzaju użyjemy. A jak pisałam we wstępie, mamy ich naprawdę wiele do wyboru.
Jest również wiele sposobów na połączenie ze sobą kredek i zakolorowanie wszystkich porów kartki (tak, jak niektórzy lubią) – można używać blendera (jest to miękka i bezbarwna kredka, którą pokrywamy kolory, które chcemy ze sobą połączyć), alkoholu lub oliwki dla dzieci. Przy zastosowaniu oliwki ważne jest, by uważać i nie nałożyć jej za dużo. Dodatkowo, lepiej zastosować kartkę o wyższej gramaturze.

Węgiel

Rodzaj techniki:

rysunkowa

Opis:

Rodzaj techniki: rysunkowa

Opis: Węgiel rysunkowy to rozdrobniony węgiel naturalny sprasowany z dodatkiem iłu i środka wiążącego. Kredki i ołówki węglowe zostawiają grubą, twardą, trudną do wymazania kreskę.

Plusy

Zapewnia szybką, swobodną i płynną pracę
Z łatwością można uzyskać zarówno precyzyjne kreski jak i bardziej miękkie linie.
Służy zarówno do rysowania szkiców z natury jak i wstępnych prac pod podmalunki
Bardzo łatwe jest też usuwanie niepotrzebnych pociągnięć przy pomocy papierowego ręcznika czy specjalnej gumki chlebowej
Duża dowolność w nanoszeniu i usuwaniu śladów po węglu rysunkowym

Wady

Wymaga ćwiczeń i wprawy.
prace wykonane suchym węglem są niezwykle delikatne i łatwo je zwyczajnie zniszczyć przy każdym przypadkowym dotknięciu. Dziś z tym problemem radzimy sobie stosując fiksatywę lub lakier do włosów

Techniki pracy:

Węgiel używany jest do wykonywania prac graficznych niewymagających odwzorowania wielu szczegółów, na przykład wielkoformatowych portretów i pejzaży. . Często używany jest wraz z kredą lub pastelami. Podczas pracy można stosować technikę rozmazywania. Za pomocą gumki chlebowej, papierowego ręcznika lub miękkiej szmatki można tonować ślady zostawione przez węgiel.

W dzisiejszych czasach mamy do dyspozycji również węgiel w różnej postaci np w drewnianej oprawie – dzięki czemu nie pobrudzimy sobie rąk. Inną jego formą (już nie tak odkrywczą) jest węgiel w proszku, który można zakupić w niektórych sklepach artystycznych. Jest on bardzo przydatny do pokrywania dużych powierzchni rysunku – zwłaszcza jeśli pracujemy na większym formacie oraz do prac nad światłocieniem.

Tusz

Opis:

'Środek barwiący – płyn składający się najczęściej z żywicy drzew, pigmentów i innych elementów.

Zalety:

Jest bardzo trwały
Charakteryzuje się znakomitymi kolorami, jest łatwy w użyciu i szybko wysycha. Umożliwia to wykonywanie pracy szybko, bez rozcieńczania nakładanych powłok
Po wyschnięciu, co trwa kilka minut, staje się wodoodporny. \
Nie rozlewa się on na dużych powierzchniach

Wady:

Zazwyczaj jest wchłaniany przez papier i nie można go usunąć.
szybko wysycha więc poprawki muszą być wykonywane bardzo szybko

Opis:

Środek barwiący może być nanoszony np. poprzez natryskiwanie, odbijanie, naparowywanie itp., a utrwalany np. poprzez chemoutwardzanie, krzepnięcie, polimeryzację, schnięcie, wypalanie itp.